Теве Шабдар Осып икымше йӧратымашым тыге аклен: «Первый йӧратымаш айдемын илышыштыже путырак кугу, путырак таража лиеш: тудо айдемым пеш чот куандарен, нӧлтен кертеш, а еҥын кӧргӧ илышыжым йӧршын пужен, локтылынат кертеш». А Никандр Лекайн кычкыралын: «О йӧратымаш! Чыла тый сеҥет…».

Семен Вишневский йӧратымашым писе мардеж дене таҥастарен, а Арсий Волков  «…варсеҥге гай, тудым лӱдыктен колташат кужун огыл» манын серен. Миклай Казаков йӧратыше еҥжым тыге аклен: «Чыла саетлан, осалетлан, садак мый тыйым йӧратем». «Йошкар книгашке пуртыза йӧратымашым», — возен Светлана Эсаулова, а Вячеслав Абукаев-Эмгакын ӥӧратымашыже «мландын тӱрышкыжат наҥгая». Мария Илибаева гын «йӧратымаш – юзо вий» манеш да ешара: «Йӧратымаш айдемылан у кӱкшытыш шуаш шулдырым пижыкта, осалештше чонжым порештара».

А ме манына: йӧратыза, лийза йӧратыме да йӧратыше!

«Нылле ик порылыкым налын…» книгалан эҥертен возымо.